blog

Storytelling: Lachen in armoede

Persoonlijke ontwikkeling

Als ik op bezoek ben geweest bij onze doelgroep leer ik telkens weer nieuwe dingen. Ik vraag me bijvoorbeeld af wat echte armoede is. Hoever kan een mens gaan, wat is de grens?

Storytelling: Lachen in armoede

Ik ben op bezoek bij een gezin, asielzoekers in Drenthe. Hun oudste zoon is door extremisten mishandeld en vermoord. De middelste van de overgebleven drie kinderen en de moeder waren hier getuige van. De middelste zoon (16) is verslaafd aan alcohol, evenals de vader. De huidige oudste zoon (18) studeert, heeft deels een vaderrol. Het jongste broertje van 12 zit op het speciaal onderwijs, komt kinderlijk over en wil het liefst bij ouders in bed slapen. Het gezin zit in een tochtig kraakwacht pand. Ze hebben geen inkomen en worden gesteund door een fonds en een lokale kerk. Een ambulante hulpverlener ondersteunt dit gezin.

Het gesprek gaat over heimwee, eenzaamheid, taalproblemen, geen werk, schaamte en verlies. Moeder kijkt veel naar buiten. Op tafel thee en koffie, de suiker is op. De moeder verontschuldigd zich. Ondertussen gaat ze naar de keuken. Dan komt ze terug met iets wat op gebak lijkt. Ronde uitgestoken cakeringen met veel poeder suiker erover.

De jongelui smullen ervan. Vader biedt trots een tweede cakeje aan. Ik moet van al die poedersuiker hoesten. Iedereen lacht. Ondanks de pijn en verslavingsproblemen was het warm en gezellig. Ik hoorde ook van de hulpverlener dat ondanks alles dit gezin hecht is en zijn humor heeft behouden. Zowel vader als moeder houden de moed er in. Je voelt aan alle kanten hoe dit gezin in armoede leeft. Alles is tweedehands in het huis, versleten en oud. Ook de kleding van de mensen zijn oud, passen niet goed en hebben gaten. Toch wordt er in deze armoede nog veel gelachen.

Als we afscheid nemen krijg ik twee cakejes mee. Ze plagen met dat ik geen suiker moet inademen. Ik moet niet zulke grote happen nemen! En weer wordt er gelachen. Ik voel dat ik niet mag weigeren. Ik bedank het gezin voor de ontvangst en gesprek. Als ik thuiskom loop ik naar de bijkeuken om de cakejes op te bergen. Ik sta even stil en overweeg of ik hier een verhaaltje van ga maken. Ik leun op het aanrecht.

Vlak voor me, vier weken na kerst staat nog een kerstpakket op het aanrecht, geopend wachtend op consumptie. Er zit een gebroken, vette hotelcake en poedersuiker in de doos. Ik voel schaamte in me opkomen, ik moet weer hoesten. Niemand die lacht.

Deze blogbijdrage is geschreven door Prof. dr. Gabriël Anthonio. Hij verzorgt de praktische en inspirerende masterclass Storytelling. Storytelling is een effectieve manier om te communiceren met medewerkers en hen mee te krijgen bij verandertrajecten.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels